Rekomendacje krótkofalowe:

1. Wprowadzenie dodatkowego modułu prewencyjnego obok osłonowego i wspierającego. Moduł prewencyjny powinien być dedykowany programom profilaktycznym na poziomie jednostkowym oraz budowaniu systemowych rozwiązań zapobiegających bezdomności.

2. Zwiększenie „przewidywalności” Programu poprzez ogłaszanie go przed początkiem trzeciego kwartału każdego roku.

3. Przygotowanie i wprowadzenie szczegółowych wytycznych do realizacji usług w zakresie bezdomności, systematyzujących i porządkujących fundamentalne kwestie związane m.in. z odpowiedzialnością gmin za osoby bezdomne ze swojego terenu, sposoby współpracy pomiędzy organizacjami a instytucjami sektora publicznego, kontraktację usług przez gminy. Wytyczne - w formie słowniczka - powinny doprecyzować terminy takie jak: Ogrzewalnia, Noclegownia, Schronisko, Hostel, Dom dla Bezdomnych, Mieszkania Wspierane.

4. Rezygnacja ze sztywnego podziału środkow finansowych pomiędzy moduły na rzecz umożliwienia lokalnej priorytetyzacji.

5. Zmiana proporcji środków finansowych przeznaczanych na tor centralny i regionalny (30% - 70%).

6. Zróżnicowanie wymaganej dokumentacji projektowej w zależności od modułu (osłonowy i prewencyjny nie wymagają informacji o indywidualnych programach wychodzenia z bezdomności).

Rekomendacje długofalowe:

Program „Powrót Osób Bezdomnych do Społeczności”, powinien w wymiarze długofalowym zostać dość odważnie zmodernizowany i zreformowany:

„Program powinien być elementem szerszej strategii, jednym z elementów „Krajowej Strategii Zwalczania Bezdomności i Wykluczenia Mieszkaniowego”, precyzującej politykę społeczną państwa wobec zagadnienia bezdomności oraz zagrożenia bezdomnością. Strategia taka powinna precyzować znaczenie, określać metody, standardy, procedury i narzędzia do realizacji trzech filarów polityki społecznej wobec bezdomności (Prewencji, Interwencji, Integracji).”