Na styczniowym posiedzeniu Parlamentarnej Komisji Polityki Społecznej i Rodziny, Ministerstwo Polityki Społecznej i Pracy przedstawiło „Informację o działaniach w zakresie niesienia pomocy bezdomnym oraz osobom zagrożonym wykluczeniem społecznym w okresie zimy 2007/2008”. Podczas posiedzenia, a także w „Informacji...” w dwóch miejscach przywołano dane i rekomendacje FEANTSA, w szczególności założenia budowania krajowych strategii wobec bezdomności.

Sekretarz stanu w MPiPS Jarosław Duda, zadeklarował chęć skorzystania z rekomendacji w najbliższym czasie:

„Jeszcze raz chcę podkreślić, iż chcemy budować narodową strategię wychodzenia z bezdomności i rozwoju budownictwa socjalnego. Materiał przedstawiony członkom Komisji zawiera 10 zasad budowy takiej strategii.” (...) „Przyjmujemy apel, by najpóźniej na przełomie marca i kwietnia dostarczyć do Komisji założenia do budowania strategii przeciwdziałania bezdomności.”

Rekomendacje FEANTSA dotyczące projektowania krajowych strategii zwalczania i zapobiegania bezdomności i wykluczeniu mieszkaniowemu zostały wypracowane przez grupy robocze FEANTSA, tworzone przez działaczy i pracowników organizacji pozarządowych prowadzących usługi na rzecz ludzi bezdomnych: 

1. Rzetelne i cykliczne diagnozy (badania populacji ludzi bezdomnych na poziomie krajowym, regionalnym, lokalnym i jednostkowym).

2. Wszechstronność podejścia (interwencja kryzysowa, wczesna interwencja, prewencja i integracja społeczna).

3. Wielowymiarowość działania (integracja różnych wymiarów związanych z bezdomnością – praca, zdrowie, mieszkalnictwo, pomoc społeczna, sądownictwo, edukacja i trening itp.). 

4. Uwzględnianie praw człowieka do mieszkania i godnej egzystencji.

5. Kierowanie się filozofią partycypacji i odpowiedzialności (animatorzy odpowiedzialni za tworzenie polityki społecznej, za implementowanie tej polityki oraz środowisk samych ludzi doświadczających bezdomności).

6. Stosowanie stabilnego prawa (reguły prawne niezależne od bieżących problemów politycznych, stanowiące ponadpartyjny konsensus zarówno regionalnie, jak i narodowo).

7. Zrównoważanie i podtrzymywalność polega na posiadaniu własnego budżetu oraz uzyskiwaniu wsparcia  opinii publicznej zapewniającej kontynuację działań programowych.

8. Realne potrzeby (cykliczne monitorowanie rzeczywistych potrzeb osób bezdomnych i ludzi zagrożonych bezdomnością, pozwalające na podnoszenie jakości życia).

9. Pragmatyzm i realizm (realistyczne i mierzalne cele i rezultaty, adekwatne działania do sytuacji osób, cele są zhierarchizowane),

10. Inicjatywa oddolna (odnoszą się do lokalnych i regionalnych problemów, uwzględniają różne modele wsparcia, skupiają się na dostarczaniu usług „bliżej ludzi”, rozwiązania przenoszone na poziom lokalny).

W „Informacji...” zacytowano dane z Norwegii, wyjaśniając w przypisie, iż są to dane „Europejskiej Federacji Organizacji Pracujących na rzecz Ludzi Bezdomnych FENSTA, do której należy między innymi Pomorskie Forum Wychodzenia z Bezdomności z siedzibą w Gdańsku-Wrzeszczu”: Według tych danych „w niektórych krajach europejskich, czego przykładem jest Norwegia 70-80% rejestrowanej populacji ludzi bezdomnych przebywa w mieszkaniach wspieranych lub samodzielnych, 20-30% przebywa w placówkach dla osób bezdomnych, a praktycznie bezdomność 'uliczna' nie istnieje”. Nie podano konkretnego źródła/opracowania, z którego dane te zostały zaczerpnięte.

„Informacja...” Ministra znajduje się na stronie Ministerstwa http://www.mps.gov.pl/index.php?gid=1110.

Zapis dyskusji dot. bezdomności podczas spotkania KPSiR 10 marca 2008

Na zlecenie FEANTSA powstały niezależne raporty analizujące dostępne w Polsce dane statystyczne na temat bezdomności i wykluczenia mieszkaniowego oraz raporty o polskiej polityce społecznej wobec bezdomności w latach do 2006 roku. Wszystkie raporty dostępne są w dziale „Raporty EOH”.