Instytut Rozwoju Służb Społecznych we współpracy z www.bezdomnosc.edu.pl opublikował "Przegląd metod monitorowania bezdomności". W "Przeglądzie" znajduje się opis podstawowych metod stosowanych na świecie w ilościowych badaniach nad bezdomnością. Pozwalają one na wskazanie np. liczby osób bezdomnych przebywających na danym terytorium. Wśród opisanych metod znajdują się:

- Metoda skanowania miejsc publicznych

- Metoda "u wodopoju" dla użytkowników usług niestacjonarnych

- Rejestry danych o mieszkańcach placówek stacjonarnych

- Badania longitudinalne

 

Pobierz publikację: "Przegląd metod monitorowania bezdomności"

 

Sposoby wykorzystania rejestrów danych o mieszkańcach placówek stacjonarnych takich jak schroniska i noclegownie a także rejestrów stosowanych na potrzeby udzielania świadczeń np. z pomocy społecznej do określania wielkości i podstawowych cech populacji ludzi bezdomnych są opisane w publikacji przygotowanej w ramach europejskiego projektu MPHASIS, realizowanego min. w Polsce przez Uniwersytet Dundee, GISS Bremen oraz Resource Information Service. Autorzy wskazali wiele istniejących systemów rejestracji klientów z których na bieżąco można uzyskiwać dane o bezdomności. Wskazano również czas i koszty wdrożenia systemów o różnych parametrach.  

 

Pobierz publikację:   "Jak zwiększyć wiedzę o bezdomności na poziomie regionalnym, krajowym i europejskim."

 

Zachęcamy do zapoznania się z obiema publikacjami. W polskich gminach i miastach powstaje coraz więcej strategii rozwiązywania problemów społecznych, integracji społeczej czy polityki społecznej. W MPiPS powstaje również Krajowa strategia wobec bezdomności. Większość tych dokumentów zawiera wskazanie do tworzenia diagnoz lokalnych określających skalę problemów, wobec których działania planują. Obydwie publikacje dostarczają wiedzę o narzędziach służących rzetelnej diagnozie i co za tym idzie efektywniejszym oddziaływaniom wobec bezdomności. 

 

***

 

W tym miejscu dodajemy krótkie opracowanie streszczające podstawowe zasady ewaluacji projektów. Zostało ono przekazane Polskiej Stronie o Badaniach Bezdomności i Wykluczenia Mieszkaniowego przez ekspertkę zajmującą się ewaluacją programów na rzecz ludzi bezdomnych, Anetę Wiącek. 

 

Ewaluacja programów społecznych – podstawowe pojęcia, marzec 2011

 

„Ewaluacja programów społecznych powinna być analityczna, systematyczna i rzetelna, jedne z podstawowych kryteriów to skuteczność i efektywność, a dodatkowo wszystko powinno być „SMARTowe”…Wraz z pieniędzmi unijnymi dotarła do nas potrzeba ewaluacji realizowanych projektów. Od czasów PHARE i EQUAL’a powstało trochę wzorów ankiet badających satysfakcję – i niestety, jest to dziś podstawowe narzędzie do badania dowolnego wymiaru projektu. Ile godzin szkolenia zostało zrealizowane, jaki zakres wiedzy został przyswojony przez uczestników, i wreszcie – jakie było praktyczne zastosowanie tej nabytej wiedzy, trudno z tak licznych raportów wyczytać. Dlatego warto od czasu do czasu przypomnieć podstawowe pojęcia (i kryteria) ewaluacyjne, by wskazać różnice pomiędzy nimi oraz zakres przedmiotowy. I przypomnieć, że ewaluacja to nie tylko badanie satysfakcji i nie tylko kontrola, ale weryfikacja założeń i osiągnięć, aby na podstawie wniosków i rekomendacji podejmować coraz skuteczniejsze działania.”