W powstającej od wiosny 2007 Społecznej Strategii Warszawy uchwalonej ostatecznie w grudniu 2008 r założono realizację programu operacyjnego "Polityka mieszkaniowa adresowana do grup o zróżnicowanych potrzebach mieszkaniowych". Program ten  miałby powstać w oparciu o analizy i opracowania przygotowane przez Zespół Zadaniowy "Bezdomność i wykluczenie mieszkaniowe", który  przygotował syntetyczny dokument wskazujący misję i główne kierunki działań warszawskiej polityki wobec tego złożonego zjawiska. Powstał on w oparciu o opracowania szczegółowe przygotowane przez członków zespołu poświęcone min. standardom usług w warszawskich placówkach, regulaminom placówek, barierom i rekomendacjom dla polityki lokalowej. Niniejszy dokument jest syntezą spajającą pojedyńcze opracowania zespołu. Sformułowano w nim min. następującą misję:

 

Bezdomność jest zawsze tragedią i ogromnym kryzysem. Ludzie nim obarczeni nie mogą być odatkowo obciążani nieefektywnym systemem pomocy. Wymagają wsparcia dobrze przemyślanego i najwyższej jakości. Jego efektywności dobrze służy ujęcie go w strategii, która spełnia następujące warunki (FEANTSA, 2007):

- Wiedza: Zakorzenienie strategii w wiedzy potwierdzonej badaniami.
- Wszechstronność: interwencja kryzysowa, wychodzenie z bezdomności oraz prewencja.
- Wielowymiarowość: wielo-resortowość (mieszkalnictwo, zdrowie, zatrudnienie, pomoc społeczna, edukacja) oraz wielosektorowość (instytucje państwowe, organizacje pozarządowe, firmy).
- Prawo do mieszkania: jest elementem wielu krajowych i międzynarodowych aktów prawnych i konieczność jego realizacji powinna być punktem wyjścia dla strategii.
- Partycypacja w planowaniu i realizacji strategii: interesariuszy (usługodawców, samorządów lokalnych, urzędów pracy, itd.) oraz ludzi bezdomnych.
- Uprawomocnienie: realizacja elementów strategii powinna być ustawowym obowiązkiem odpowiednich organów.
- Gwarancja trwałości poprzez: stałe finansowanie, deklarację politycznego zaangażowania oraz poparcie opinii publicznej.
- Realizacja potrzeb ludzi bezdomnych (vs. instytucji wspierających) to podstawa oceny skuteczności strategii.
- Pragmatyzm: realistyczne cele i harmonogram wdrażania.
- Oddolność: wiodąca rola wspólnot lokalnych.

 

Warunki te stały się drogowskazem dla prac Zespołu Zadaniowego „Bezdomność i Wykluczenie mieszkaniowe” pracującego na jesieni 2008 roku w ramach procesu Społecznej Strategii Warszawy. Kierując się nimi zespół zebrał doświadczenia i materiały pozwalające na wskazanie misji i szczegółowych kierunków, które zazębiając się zarysowują system wsparcia dla ludzi przechodzących mieszkaniowy kryzys. Propozycje zespołu są treścią niniejszego opracowania. Aby w pełni zasłużyć na miano Warszawskiej Strategii Wobec Bezdomności i Wykluczenia Mieszkaniowego wymagają one jeszcze dopracowania, jednak zasadniczy kierunek został wskazany.

 

 Kierunki i cele warszawskiej polityki wobec bezdomności i wykluczenia mieszkaniowego - synteza